Gepubliceerd op 5 juli 2021

Het potlood (Paulo Coëlho)

Dit mooie verhaal in levenslessen kom ik regelmatig tegen. Vaak zijn een van de vijf eigenschappen wel op een recente ervaring van mijzelf of deelnemers aan mijn training van toepassing.

Vandaag is de tweede eigenschap weer eens van toepassing op een eigen recent leermoment. Maar lees eerst het mooie verhaal van Paulo Coëlho.

Het potlood

Een jongetje keek ooit een keer naar zijn oma die een brief aan het schrijven was.

Op een gegeven moment vroeg hij: ‘Oma, schrijf je een verhaaltje over wat we samen hebben meegemaakt?

Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij?’

Zijn oma stopte met haar brief, glimlachte en zei: ‘Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf. Ik zou willen dat je later, als je groot bent, net zo wordt als dit potlood.’

Het jongetje keek nieuwsgierig naar het potlood, maar kon er niets bijzonders aan ontdekken.
‘Maar het is een gewoon potlood, niets speciaals!’

‘Het is maar hoe je ernaar kijkt. Het potlood heeft vijf bijzondere dingen die jou tot iemand zullen maken die altijd in vrede zal leven met de wereld:

Ten eerste: Je zult misschien de grootse daden verrichten, maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die jou leidt. Deze hand noemen we God, en Hij zal je altijd leiden volgens Zijn wil.

Ten tweede: Af en toe moet ik stoppen met schrijven, om de punt te slijpen. Daardoor heeft het potlood een beetje pijn, maar het wordt er scherper van. Dus je moet wat pijn kunnen verdragen, het maakt je tot een beter mens.

Ten derde: Als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je schreef. De les is dat corrigeren wat we gedaan hebben niet slecht is, maar belangrijk om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan.

Ten vierde: Het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant, maar het grafiet dat erin zit. Dus wees steeds bezorgd om wat er binnen in je gebeurt.

Ten slotte wat een potlood bijzonder maakt: hij laat altijd een spoor achter. Besef goed dat alles wat je in je leven doet, sporen zal achterlaten en probeer je daar voortdurend van bewust te zijn.


Mijn eigen ervaring wil ik jullie niet onthouden.

In het verleden heb ik met alle goede bedoelingen van dat moment, geen contact meer gezocht met een van mijn vriendinnen omdat zij aangaf dat zij daar op dat moment geen behoefte meer aan had. Wat was er gebeurt? Een voorval in haar familie had haar erg gekrenkt en ik wilde haar, maar ook de andere partij, daar in steunen. Ik probeerde haar standpunt en ervaring te begrijpen en ik probeerde ook de ervaring en mening van de andere partij te begrijpen. Natuurlijk in de hoop dat zij meer begrip voor elkaar zouden gaan opbrengen. Ik hoopte ook dat ze elkaar zouden kunnen vergeven. Mijn vriendin vond echter dat ik partij koos voor de ander en dat ik haar in het geheel niet steunde. Dus ze had geen behoefte meer aan contact. De andere partij bleef ook achter in eenzaamheid en hartenpijn.

Onlangs hoorde ik dat de zoon van mijn (ex)vriendin voor het eerst oma was geworden. Dat is altijd een bijzonder moment in iemands leven en ik wist zeker dat zij erg blij was met haar kleinkind. Ik was oprecht blij voor haar en haar familie, en mijn gevoel zei: ik wil haar feliciteren en laten weten dat ik blij voor hen ben en hen veel geluk samen wens. Ik weet dat zij de telefoon niet opneemt als ze mijn nummer ziet, dus ik appte haar. Behalve een kort ‘dank je wel’ via de app retour, is er verder niks gebeurt.

Diep in mijn hart deed me dat pijn. Nu na enkele dagen realiseer ik me dat ik stiekem gehoopt had dat het door deze gebeurtenis wel weer goed zou komen tussen ons. Maar dat is natuurlijk een egoïstische gedachte. Kennelijk is zij nog steeds gekrenkt en dat moet ik respecteren. Het is haar proces en ieder doet dat op zijn eigen wijze. Ondanks dat het pijn doet ben ik door reflectie tot de ontdekking gekomen dat ik inzie dat iedereen het recht heeft om zijn eigen leven te leiden en keuzes te maken die bij de persoon passen. Aanpassen aan de verwachtingen van anderen maakt je meestal  niet gelukkiger. Nu wil ik niks anders doen dan klaar zijn voor het moment dat mijn vriendin weer contact zoekt. Met mildheid naar mijzelf en de ander kijkend ben ik er klaar voor als het moment komt.

Aan de slag met je eigen ontwikkeling? 

Kijk bij het opleidingsoverzicht of neem even persoonlijk contact met me op.